.Ammos Villa

 

 Alonissos

 

 

 

           

Η Αλόννησος ακόμα πιο ήσυχο και ήρεμο νησί από τη Σκόπελο, ιδανικό για τους λάτρεις της φύσης και για αυτούς που αναζητούν ήσυχες και ξεκούραστες διακοπές σ΄ένα ελληνικό νησί.

Η θάλασσα γύρω από την Αλόννησο είναι εξαιρετικά καθαρή καθώς εκεί βρίσκεται και το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο που προστατεύει είδη υπό εξαφάνιση όπως τη Μεσογειακή φώκια, που μπορείτε να δείτε στο βόρειο τμήμα του νησιού.

 Η ηρεμία χαρακτηρίζει την Αλόννησο, ένα από τα πρώτα νησιά του Αιγαίου που κατοικήθηκαν. Η παλιά πρωτεύουσα του νησιού ξαναζωντανεύει τα τελευταία χρόνια.
  Τα παλιά σπίτια της Παλιάς Αλοννήσου, που αναστηλώθηκαν, εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη. Στα δεκάδες λιθόστρωτα μονοπάτια και στις παραλίες του νησιού, αναπτύσσεται ένας τουρισμός φιλικός προς τη φύση.
  Στο πανέμορφο φυσικό περιβάλλον της Αλοννήσου ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα ν’ ασχοληθεί όλες τις εποχές του χρόνου με εναλλακτικές δραστηριότητες (πεζοπορία, ψάρεμα, ιστιοπλοϊα, επισκέψεις στα νησιά του θαλάσσιου πάρκου κ.α.).
  Η Αλόννησος αποτελεί το ιδανικό ορμητήριο για μια επίσκεψη στο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο όπου είναι πιθανή μία συνάντηση με το προστατευόμενο είδος μεσογειακής φώκιας Monachus-Monachus, που ζει στις θαλασσοσπηλιές των νησιών του.
  Στην Αλόννησο βρίσκεται η έδρα της Διεθνούς Ακαδημίας Κλασικής Ομοιοπαθητικής, που ιδρύθηκε από τον Γ. Βυθούλκα και λειτουργεί τη θερινή περίοδο.
  Το νησί ήταν από παλιά ένας τόπος πλούσιος σε χλωρίδα και πανίδα. Στον ακρωτήρι
Κοκκινόκαστρο
βρέθηκαν σκελετοί ρινόκερων, μικρόσωμων αλόγων και ελαφιών, ενώ, γύρω από το νησάκι Βράχος, βρίσκεται βυθισμένη μια αρχαία πολιτεία, που αποτελεί αδιάψευστη απόδειξη της μεγάλης ιστορίας του νησιού.
  Η οικονομία της Αλοννήσου στηρίζεται κυρίως στο τουρισμό, αλλά και στη γεωργία και την αλιεία.
  Στην Παλιά Αλόννησο, ύστερα από μια περίοδο γεωργικής εγκατάλειψης, η αγροτική παραγωγή άρχισε να αναπτύσσεται ξανά.
  Οι παλιές πεζούλες της Αλοννήσου, που κάποτε ήταν κατάφυτες από αμπέλια, γεμίζουν σήμερα από ελιές και οπωροκηπευτικά, ξαναζωντανεύοντας τις παραδοσιακές παλιές ξηρολιθιές.
  Αν και η περιοχή γύρω από το νησί θεωρείται από τις πιο πλούσιες του
Αιγαίου
σε ψάρια, η αλιεία δεν είχε ποτέ μεγάλη παράδοση στο νησί. Μια εξήγηση που δίνουν οι ιστορικοί είναι ο φόβος των πειρατών που κρατούσε τους ντόπιους κατοίκους μακριά από τη θάλασσα. Σήμερα, όμως, αρκετές οικογένειες ζουν από την αλιεία.
  Οι ψαράδες της Αλοννήσου οργανώθηκαν σε έναν συνεταιρισμό και διοχετεύουν οι ίδιοι τα αλιεύματά τους στην αγορά.
Το κείμενο (απόσπασμα) παρατίθεται το Νοέμβριο 2003 από τουριστικό φυλλάδιο των Ε.Ο.Τ. - Νομαρχίας Μαγνησίας - Νομαρχιακής Επιτροπής Τουριστικής Προβολής Μαγνησίας (Ν.Ε.Τ.Π.).